همیشه مثل عشقی که تنها به تو دارم توی تموم دلها
جا نمیشه اگه یه موی از سر تو کمشه یه قطره اشک
تو چشمای تو جمشه کسی به جز خودت پیدا نمیشه
بتونه مرحمه زخم دلمشه بهت گفتم و باورت نمیشه
مثل من کسی عاشقت نمیشه مثل دیوونت نمیشه
هوادارو هواخوارت نمیشه
دستهایت تکیه گاهم بود و نیست
عشق تو پشت و پناهم بود و نیست
حیف!آن وقتی که عاشق شد دلم
چیز سبزی در نگاهم بود و نیست
عشق این سرمایه بازار دل
آب این روی سیاهم بود و نیست
یاد ان ایام مشتاقی بخیر
عاشقی تنها گناهم بود و نیست
خردچون سوز پیدا کرد، دل شد
دل از ذوق تپش دل بود ،لیکن
چو یک دم از تپش افتاد،گل شد
چو رخت خویش بربستم از این خاک
همه گفتند:"با ما اشنا بود "
ولیکن کس ندانست این مسافر
چه گفت وبا که گفت و از کجا بود**
من از بود و نبود خود خموشم
اگر گویم که هستم ،خود پرستم
ولیکن این نوای ساده کیست ؟
کسی در سینه می گوید که:"هستم"*
اقبال لاهوری
چــقــدر گـریـه و زاری؟ ، کـی تـمـومـه بـی قـراری؟
کـی میای پیشم بمونی؟ ، کی تو ناممو می خونی؟
راسـتـی تـو مـیای کنارم؟ ، تو می دونی بی قرارم؟
غــیــر تــو کــســی نــدارم ، زود بـیـا تــاب نـمـیـارم
راه مـن از تـو جدا نیست ، دل من که بی وفا نیست
داره تـو غـمـت مـی سـوزه ، مـیدونی دنیا دو روزه؟
تو میگی عاشق نمی شم ، تو نمی مونی به پیشم
امـا دل حـالـیـش نـمـیشـه ، آخـه عشقت زندگیشه
دشوار بود مردن و روي تو نديدن بگذار بدلخواه تو دشوار بميرم
بگذار که چون شمع کنم پيکر خود آب در بستر اشک افتم و
ناچار بميرم تا بو ده ام اي دوست وفادار تو بودم بگذار که اي دوست وفادار بميرم
اما حيف اين تازه اول يک زندگيست...
زندگي چيزيست شبيه يک حباب..
عشق آباديه زيبايي در سراب...
فاصله با آرزو هاي ما چه کرد...
کاش مي شد در عاشقي هم توبه کرد
که بین آنهاست کلمات دانسته ها
را در برمی گیرند اما کیست
جزسکوت که سهم مارا از اسرار نادانسته ادا کند
گوشه اي درون خود نشستن است
گل به خنده گفت زندگي شکفتن است
با زبان سبز راز گفتن است
گفتگوي غنچه وگل از درون با غچه بازهم
به گوش مي رسد تو چه فکر ميکني
کدام يک درست گفته اند من فکر مي کنم
گل به راز زندگي اشاره کرده است
هر چه باشد اوگل است
گل يکي دو پيرهن بيشتر ز غنچه پاره کرده است!
( قيصر امين پور )
خدا جوب داد:گذشته ات را بدون هيچ تاسفي بپذير،
با اعتماد زمان حال ات را بگذران و بدون ترس
براي آينده آماده شو.ايمان را نگهدار و ترس
را به گوشه اي انداز .شک هايت را باور نکن
و هيچگاه به باورهايت شک نکن.زندگي
شگفت انگيز است فقط اگربدانيد که چطور زندگي کني
اخرهررفتنی رسیدن نیست
اما برای رسیدن راهی جزرفتن نیست.
