هرگز امید را از کف مده آنگاه که چیز دیگری برای دادن در کف داری. همه چیز در آن لحظه ای به پایان می رسد که قدم های تو باز می ایستد و هراسی به خود راه مده از پذیرفتن این حقیقت که هنوز پله ای تا کمال فاصله باشد. تنها پیوند میان ما خط نازک همین فاصله است
از فرار ابدیت ناظران عرش، فرشتگان و ملایک تلاش و مبارزات تو را نظاره می کنند، پس قوی باش. تو در تلاش و پیکارت تنها نیستی که در حضور فوجی عظیم به مبارزه ای شریف برخاسته ای
از روزهایت شتابان گذر مکن که در التهاب این شتاب نه تنها نقطه ی سرآغاز خویش که حتی سرمنزل مقصود را گم کنی
برخیز و بی هراس خطر کن ، درهرفرصتی بیاویز وهم بدین سان است که به مفهوم "شجاعت" دست خواهی یافت
+
نوشته شده در شنبه سی و یکم فروردین 1387ساعت 11:40 توسط سعید
|
+
نوشته شده در دوشنبه نوزدهم فروردین 1387ساعت 21:21 توسط سعید
|
کاش میشد با شقایق حرف زد کاش میشد آسمان را لمس کرد کاش میشد مثل یک غنچه شکفت کاش میشد
زندگی را گرم کرد کاش میشد تا بباری مثل ابر کاش میشد سبز باشی چون درخت کاش میشد واژه واژه شعر
شد کاش میشد از قفس آزاد شد کاش میشد عشق را تقسیم کرد کاش میشد عشق را تفسیر کرد کاش میشد
شعر عشقی را سرود کاش میشد از لب دل گل ربود
+
نوشته شده در جمعه نهم فروردین 1387ساعت 18:27 توسط سعید
|
+
نوشته شده در پنجشنبه هشتم فروردین 1387ساعت 18:37 توسط سعید
|
سفرنکن سفر نکن مسافر، سفر که کار ما نیست سفر مال ستاره ، مال اقاقیا نیست سفر نکن امیدم، من بی تو نا امیدم سفر نکن بهانه برای زنده بودن سفر کنی تمومه امید با تو بودن سفر کنی تمومه قصه ی عشق مجنون سفر کنی می دونم چشمم یه کاسه ی خون سفر کنی زندگیم پر از غم و جنونه روزام پر از سیاهی ،شبام چه ناتمومه اما اگه بمونی خورشید توی چشامه
+
نوشته شده در پنجشنبه هشتم فروردین 1387ساعت 18:25 توسط سعید
|
